Clegane, mira as lapas.
Que ves?
Un muro de xeo.
O Muro.
O único que hai entre nós
e o exército dos mortos é o Muro,
e o Muro non tivo o mantemento axeitado en séculos.
A última vez que vimos o Rei da Noite,
foi en Casa Austera.
O castelo máis próximo a Casa Austera é Gardaorienta do Mar.
E aí é onde vou ir.
Semella que agora somos nós a Garda da Noite.
Quédache ben, Lady Stark.
- Jon deixoute o mando? - Así é.
- Lord Tarly. - Coido que coñecedes o meu fillo.
Loitaredes connosco...
ou con salvaxes e eunucos?
Que credes que debería facer?
Se os empregades para derreter castelos e queimar cidades,
non sodes diferente.
Seredes máis do mesmo.
Escoitade.
www.subtitulamos.tv
Case me matas.
Que carallo facías alí?
Rematar a guerra.
Matala.
Viches o dragón entre ela e ti?
E?
Escóitame, panoco.
Ata que teña o que me pertence,
ningún dragón vai matarte,
ti non podes matarte,
só eu podo matarte.
Ese só era un deles.
Ten dous máis.
Se decide usalos, usalos en serio...
- Estás fodido. -Non quererás dicir que estamos fodidos?
Non.
Os dragóns marcan onde remata a amizade.
Non vou estar aí cando esas cousas
comezen a botar lume sobre Desembarco do Rei.
Debo dicirllo a Cersei.
Ou podes volver botarte ao río.
Sei o que vos contou Cersei.
Que vin destruír as vosas cidades,
queimar os vosos fogares,
matarvos e deixar orfos os vosos fillos.
Esa é Cersei Lannister, non eu.
Non vin para matar
e o único que quero destruír
é a roda que esmaga os ricos e pobres
para beneficiar a ningún salvo ás Cerseis Lannister do mundo.
Douvos a elixir...
axeonlládevos e unídevos a min.
Xunto, deixaremos un mundo mellor a como o atopamos.
Ou negádevos...
e morrede.
Un paso adiante, meu señor.
Non ides axeonllarvos?
Xa teño unha raíña.
A miña irmá.
Non era a vosa raíña
ata hai pouco, ¿verdade?
Cando asasinou a vosa raíña por dereito
e destruíu a Casa Tyrell para sempre.
Así que semella que as vosas lealdades son dalgún xeito flexibles.
Non hai decisións doadas na guerra.
Dicide o que queirades da vosa irmá,
ela naceu en Poñente.
Viviu aquí toda a vida.
Vós, doutra banda,
asasinastes o voso pai
e escollestes apoiar unha invasora estranxeira.
Alguén sen lazos nesta terra...
cun exército de salvaxes ás costas.
Non venderedes a vosa honra a cambio da vosa vida.
Respéctoo.
Talvez podería vestir o negro, Alteza.
Sexa o que sexa, é un verdadeiro soldado.
Sería moi valioso no Muro.
Non podedes enviarme ao Muro.
Non sodes a miña raíña.
Tamén deberedes matarme a min.
Volve atrás e pecha a boca.
Quen es?
Un mozo estúpido.
Son Dickon Tarly,
fillo de Randyll Tarly.
Sodes o futuro da vosa Casa.
Esta guerra xa borrou unha gran Casa deste mundo.
Non deixades que volva ocorrer.
Non o farei.
Alteza, non hai nada para axotar da mente dun home as ideas destemidas
como unhas semanas nunha cela oscura.
O que dixen foi en serio.
Non vin escravizar homes.
Se iso fose unha opción, moitos a escollerían.
Deilles a escoller.
E fixérono.
Alteza, se comezades a cortar cabezas de familias enteiras...
Non vou cortar cabezas.
Alteza.
Lord Randyll Tarly, Dickon Tarly,
eu, Daenerys da Casa Targaryen, a Primeira do Meu Nome,
Rachadora de Cadeas e Nai de Dragóns,
seténciovos a morrer.
Dracarys.
Meu... meu señor.
Cantos homes perdemos?
Non fixemos o reconto final.
Non só gañan guerras os exércitos.
Temos o ouro Tyrell, temos o apoio do Banco de Ferro.
Podemos mercar mercenarios.
Non son coma os nosos homes, pero han loitar
se lles pagamos ben, e así será.
Acabo de ver loitar os dothraki.
Esmagarán calquer exército mercenario.
Esmagarán calquer exército que se vexa.
Matar os nosos homes non era guerra para eles, era deporte.
O seu dragón incinerou centos de carros.
O escorpión de Qyburn disparou lanzas meirandes ca ti.
Non puido paralo. E ten tres deses.
Isto non é unha guerra que poidamos gañar.
Entón, que facemos?
Suplicar a paz?
Sento no trono do seu pai,
o pai que traizoaches e mataches.
E na súa cabeza está a gañar.
Que tipo de oferta cres que fará?
Talvez poidamos contar con que Tyrion interceda por nós
para desculparse por matar o noso pai e o noso fillo.
Non o fixo.
Viches a bésta, viches o corpo.
Non falo de pai.
Tyrion non matou a Joffrey. Non tivo nada que ver.
- Despois de todo este tempo, segue a sorprenderme que ti... - Foi Olenna.
Confesouno antes de morrer
E foi antes ou despois
de beber o veleno que lle deches tan amablemente?
Despois.
E críchela?
Se foses Olenna, preferirías ver
á túa neta casada con Joffrey ou Tommen?
Cal podería controlar mellor Margaery?
Cal tería feito a Olenna
a verdadeira rexente dos Sete Reinos?
Dixo a verdade.
Non debería terte escoitado.
Debería ter morto berrando.
Está morta, como o seu fillo,
os seus netos e a toda a súa Casa.
E se non averiguamos como saír desta guerra, imos ser os seguintes.
Así que ou loitamos e morremos, ou nos sometemos e morremos.
Sei que elixir.
Un soldado debe telo claro.
Son fermosos, non si?
Non é a palabra que pensaba pero...
pero si, o son.
Unhas bestas marabillosas.
Para min non son bestas.
Non importa canto crezan
ou canto aterren ao resto,
son os meus fillos.
Non estivestes fóra moito tempo.
Non.
E?
E hoxe teño menos inimigos ca onte.
Non estades segura de como sentirvos.
Non.
Cantos homes matou o voso exército
tomando Invernalia dos Bolton?
Miles.
Os dous queremos axudar á xente.
Só podemos axudarlles dende unha posición forte.
Ás veces esa forza é terrible.
Cando viñestes por primeira vez,
Ser Davos dixo que recibistes unha coitelada no corazón pola vosa xente.
Ser Davos entusiásmase moito.
Entón, era unha metáfora?
Este home di que é o voso amigo, khaleesi.
É amigo meu.
Alteza.
Jon Neve, este é Ser Jorah Mormont,
un vello amigo.
Servín co voso pai.
Era un gran home.
Semellades forte.
Atopastes unha cura?
Non estaría aquí de non ser así.
Volvo ao voso servizo, miña reina,
se me aceptades.
Sería toda unha honra.
Corvos.
Precisamos enviar corvos.
Póñoo en serias dúbidas.
As profecías do apocalipse nunca foron poucas,
especialmente cando chega o inverno.
Lembro a Wolkan.
Un pouco tímido, pero mente aguda.
O Norte anubrou moi bos mestres.
É difícil de dicir se polo frío, a bebida
ou a compañía.
Un neno tolleito di ter visto
mortos marchando máis aló do Muro,
grazas á axuda máxica dun corvo de tres ollos?
Si, semella demasiado.
- Aínda así, deberiamos responder... - Brandon Stark.
- O neno tolleito. - Coñécelo?
Axudeino a atravesar o Muro hai anos.
Vino marchar máis aló do Muro.
E?
Dalgún xeito, o neno tolleito
sobreviviu anos máis aló do Muro cando ninguén podía.
Nin a Garda da Noite, nin os salvaxes, nin ninguén.
Talvez debamos escoitar o que ten que dicir.
Talvez precises máis disciplina con traballo de escritura.
Vai vir unha proposta máis detallada?
Todo o mundo en Poñente vos cree e respecta.
Se dicides á xente que a ameaza é real, o creerán.
Se aconsellades aos señores que envíen os seus homes cara o norte,
a protexer o Muro, farano.
E se lles dicides a todos os mestres da Cidadela
que busquen minuciosamente en todos os pergaminos
sobre a Larga Noite,
pode que atopen algo que axude a vencer
o Exército dos Mortos dunha vez.
Podería facerse.
E esta información podería ser verdade.
É posible.
Tamén é posible que esta mensaxe
sexa parte dunha estratexia da Raíña Dragón
para afastar os exércitos do sur das terras que defenden
e deixar baleiras esas terras para unha conquista doada.
Iso semella moito máis posible
que paxaros máxicos que falan con tolleitos.
Archimestre, por favor.
É real.
Vino.
Escribiremos ao mestre Wolkan
en Invernalia para aclaralo.
Prométoche que atoparemos a verdade dun xeito ou doutro.
- Archimestre, por favor... - Iso é todo, Tarly.
Vénme á cabeza o que fixo Jenny de Pedrasvellas,
a laretas que dicía ser descendete dos nenos do bosque.
Non esquezas o profeta Lodos,
prometendo que o Deus Afogado alzaríase e destruiría a Aegon o Conquistador.
Ah, Lodos.
É ese a quen lle acaban de queimar vivos ao seu pai e irmán?
Iso temo.
Que traxedia.
Aínda non recollín valor para dicirllo.
É un bo rapaz.
Ben.
As gaiolas estaban en mal estado a última vez que vin.
Todos los gobernantes piden á xente que se axeonlle.
Por iso son gobernantes.
A Tarly deixoulle escoller,
un home que loitou contra ela.
E que ía facer?
Non queimalo vivo xunta o seu fillo?
Son a súa Man, non a súa cabeza.
Non podo tomar decisións por ela.
Iso adoitaba dicirme a min mesmo sobre o seu pai.
Atopaba traidores, pero non era eu quen os queimaba vivos.
Só daba información.
É o que me dicía cando veía pregar por misericordia.
Non son o que o fai.
Cando o son dos berros aumentaba...
Non son o que o fai.
Cando o cabelo prendía lume
e cando o fedor da carne queimada quedaba na sala do trono...
Non son o que o fai.
Daenerys non é coma o seu pai.
E nunca o será
co consello axeitado.
Debedes atopar un xeito de que vos escoite.
- Para quen é iso? - Jon Neve.
Lestelo?
É unha mensaxe selada para o Rei no Norte.
Que di?
Nada bo.
Pensei que Arya morrera.
Pensei que Bran morrera.
Alégrome por vós.
Non parecedes alegrarvos.
Bran viu o Rei da Noite e ao seu exército
marchando cara Gardaoriente.
Se atravesan o Muro...
O Muro os mantivo afastados durante milleiros de anos, semella.
Preciso ir á casa.
Dixestes que non tiñades homes abondo.
Entón loitaremos cos homes que haxa.
A menos que vos unades a nós.
E darlle o reino a Cersei?
En canto marche, ela verá.
Talvez non.
Cersei cre que o Exército dos Mortos non é máis cun conto
inventado polas amas de cría para asustar os nenos.
E se demostramos que se equivoca?
Non creo que veña a ver os mortos se llo pido.
Pois traédelle un morto a ela.
Crin que iso era que tentabamos evitar.
Non temos que traer todo o exército.
Só un soldado.
É posible?
O primeiro que vin
trouxérono ao Castelo Negro dende máis aló do Muro.
Traede unha desas cousas ata Desembarco do Rei
e amosádelle a verdade.
Calquera cousa que traiamos non serverá
se Cersei non nos concede audiencia
e se a convencemos de que non nos mate
no momento no que poñamos os pés na capital.
A única persona que escoita é a Jaime.
Talvez el me escoite.
E como entrariades en Desembarco do Rei?
Eu podo colarvos,
pero se as Capas Douradas vos recoñecen,
advírtovos, non son un guerreiro.
Ben, non vai server de nada
se non temos un deses mortos.
Ben visto.
Como propoñedes atopar un?
Co permiso da raíña, irei ao norte e collerei un.
Pedistes que atopase unha cura para poder servirvos.
Deixádeme servervos.
O Pobo Ceibe nos axudará.
Coñecen o verdadeiro norte mellor ca ninguén.
Non seguirán a Ser Jorah.
Non teñen que facelo.
Non podedes liderar unha incursión máis aló do Muro.
Xa non estades na Garda da Noite, sodes Rei no Norte.
Son o único que loitou contra eles aquí.
Son o único de aquí que os coñece.
Non vos din permiso para marchar.
Coa venia, Alteza, non preciso o voso permiso.
Son un rei.
E vin aquí
sabendo que podiades facer que os vosos homes me decapitasen
ou que os vosos dragóns me queimasen vivo.
Confiei en vós, unha estraña,
porque sabía que erades o meior para a miña xente,
para toda a nosa xente.
Agora pídovos que confiedes nun estraño...
porque é a vosa mellor opción.
O Rei no Norte debería estar no Norte.
Non vos eliximos a vós para gobernarnos, miña señora.
Pero talvez deberiamos telo feito.
Os Cabaleiros do Val viñeron por vós, Lady Stark.
Si.
Sodes moi amables, meu señores.
Pero Jon é o noso rei.
Fai o que cre que é mellor.
Advertinlle que ía pasar isto.
Que non podía deixar o Norte
e agardar que esperasen sentados como Pantasma.
Non o fixo. Confiou en ti para que te encargases por el.
Non o puxo moi doado. Os señores do norte son orgullosos.
Este é o dormitorio de nai e pai.
E?
Nada.
Non fagas iso.
- O que? - Di o que pensas.
Sempre che gustaron as cousas fermosas.
Facíanche sentir mellor ca ninguén.
Estás anoxada comigo?
Estaban insultando a Jon
e quedaches sentada escoitando.
Escoitei as súas queixas,
que é a miña responsabilidade coma Señora de Invernalia.
A súa opinión é importante para ti.
Glover ten 500 homes, Royce ten 2000.
Se os ofendemos, Jon perde o seu exército.
Non se antes perden as cabezas.
Invernalia non caeu do ceo.
A recuperamos nós,
e os Mormont e os Hornwood
e os salvaxes e o Val.
Todos nós, xuntos.
Seguro que cortar cabezas é moi satisfactorio,
pero non é así como se consegue que a xente traballe xunta.
E se Jon non volve,
precisarás o seu apoio...
para traballar xuntos
e que che dean o que queres en realidade.
Como podes pensar algo tan horrible?
Pensas niso agora mesmo.
Non queres ser así,
pero non podes quitalo da cabeza.
Teño traballo.
Miña señora.
A última vez que estiven aquí matei o meu pai cunha bésta.
A última vez que estiven aquí, matastes o meu fillo con lume valyrio.
Hai un camiño pola esquerda que bordea o cantil.
Os gardas case nunca van por aí.
Demasiados chanzos.
Non quedades?
Teño asuntos en Leito de Pulgas.
E se alguén rouba o bote?
Entón estamos fodidos. Mellor axiña.
Non temos tempo para isto.
Deberiamos preparar a cidade para un asedio.
Os dothraki veñen cara aquí.
Un motivo máis para adestrar.
A non ser que teñas pensado enfrontarte a un dothraki de 12 anos.
Coido que a ti tamén che deron problemas.
E aquí estoy, preparado para adestrar.
Por que aquí abaixo?
Non creo que á xente lle guste ver
como moves esa cousa.
Hoxe pode ser o día que te mate por accidente.
Non vas enfrontarte a min.
Deixareivos sós.
Precisaba verte.
E sabía que non quererías reunirte.
Fixéchesme quedar coma un parvo.
Pensei que che sorprendería tomando Rocha Casterly,
pero ías tres chanzos diante de min.
Abandonei o asentamento familiar, perdendo os sentimentos.
Pai estaría orgulloso.
- Non fales de pai. - Escóitame...
Unha vez díxenlle a Bronn
que se algunha vez volvía a verte, cortaríache en dous.
Levaríate un anaco cunha espada de adestramento.
Ía executarme.
Sabía que era inocente.
Non me odiaba por algo que fixese,
odiábame polo que son.
Un pequeno monstro enviado a castigalo.
Cría...?
Cría que quería nacer así?
- Cría que elixira...? - Que queres?!
Daenerys vai gañar esta guerra.
Es un estratega.
Debes saber que non hai dúbida.
Daenerys non é o seu pai.
Mesmo está disposta a suspender las hostilidades
se Cersei está de acordo en certos termos.
Se queres que Cersei se axeonlle,
podes pedirllo ti mesmo.
Non. E Daenerys tampouco.
Non agora mesmo.
Ten unha petición máis importante.
Non estaba segura de encontrarte.
Coidaba que estarías a remar.
Busquei en tendas, tabernas, bordeles.
Debería ter vido directo á Rúa do Aceiro.
Non vos preocupan os Capas Douradas?
Non os vin en anos.
Por que me deberían recoñecer?
Ás veces eu case non me recoñezo.
Nada te fode más có tempo.
Molestouche alguén?
Aquí estoy, armando Lannister
e ninguén se fixou en min.
Pero tiñades razón.
O lugar máis seguro foi o nariz da raíña.
Non esteas tan seguro.
A seguridade no é para sempre.
Achéganse cousas malignas.
Vides buscarme. Queredes que vos acompañe.
Debedes entender que...
Estoy listo.
- Ti... - Imos.
Deberías saber onde vas.
En que credes que estiven a pensar
con cada golpe de martelo?
No feliz que me fai facer armas
para a familia que matou o meu pai?
A familia que tentou matarme?
Estiven preparándome.
Nunca souben para que,
pero sempre souben que o descubriría cando ocorrese.
Talvez deberías levar unha desas espadas.
Non manexo ben as espadas.
Pero isto...
Isto si que o manexo ben.
Non revels o nome do teu pai.
A situación xa é complicada abondo.
Como debería chamarme?
Xa cho dixen, Clovis, se non saímos axiña,
- alguén vai... - Vós!
Sen armas, amigos. Xúroo.
Que podo facer por vós?
- Ese é o voso bote? - Si.
- O peirao está por alí. - Por aí.
Tento afastarme del
para evitar bos homes coma vós.
- Que tal cinco dragóns de ouro? - Estás de broma?
Debes ser más vello do que pareces.
- 15. - 15?!
Por barba.
Non podo dicir que sexa un pracer facer negocios con vós.
Que hai no bote?
Non hai máis ouro.
Viño?
- Gústame o viño. - Ou xamón.
Vide botar unha ollada.
- Cangrexo fermentado. - O que?
Cangrexo fermentado.
Un cubo triplica os beneficios dun bordel durante unha semana.
Un home cre que acabou.
Está listo para volver coa familia.
Pero se, antes de vestirse,
a súa rapaza lle dá unha cullerada disto,
cinco minutos máis tarde está a punto outra vez.
Tomade, probade un pouco.
Dádevos présa para chegar ao bordel
ou abriredes un burato nesa cota de malla.
Oe, anano!
En realidade non probaría máis
ata ver como vos senta o primeiro bocado.
Ese anano...
Onde te fixeches ese sinal?
Cun anzol. Algúns non aprenden.
Hai un tempo buscabamos un anano cun sinal coma ese.
Talvez poderiamos chegar a un acordo.
Un acordo?
Vas ter que pagarnos máis ca raíña Cersei...
Este é Gendry.
Valerá.
Veña, veña, veña.
Podo darvos algo.
Non é preciso.
Ser Jaime.
Que facía Qyburn aquí?
É a Man da Raíña. Que fas ti aquí?
Vin a Tyrion.
Que tiña que dicir o noso irmán?
Daenerys quere reunrise.
Para negociar a súa rendición?
Para negociar un armisticio.
Acaba de obter unha gran victoria. Por que querería unha tregua agora?
Porque un exército de mortos
está a marchar polos Sete Reinos.
Tyrion di que traerá probas.
- Vas castigalo? - A Tyrion?
A Bronn.
Traizoouche.
Organizou unha reunión sen o teu coñecemento ou consentimento.
Cres que algo importante
ocorre na cidade sen que eu o saiba?
Deixaches que ocorrese. Por que?
Cheguei á conclusión de que
un acordo coa Raíña Dragón
podería ser interesante.
Ten efectivos. Se queremos derrotala, debemos ser listos.
Debemos loitar contra ela como o faría pai.
Mortos, dragóns e raíñas dragón...
O que se interpoña no camiño,
derrotarémolo.
Por nós, pola nosa Casa,
por isto.
Quen dirás que é o pai?
Ti.
Á xente non lle vai gustar.
Lembras o que dicía pai sobre a xente?
A un león non lle importa a opinión das ovellas.
Non volvas traizoarme.
Marchamos hoxe.
- O rei ten moito no que pensar. - Entendo.
Non precisa pensar en dar asilo ao bastardo dun rei morto.
- Non vos preocupedes. - Serás Clovis,
un ferreiro que vén a presentar os seus respectos
antes de marchar cara a forxa Invernalia.
Entendido.
Desculpade, Alteza.
Sobrevivistes a Desembarco do Rei.
De novo. Alteza, este é Clo...
Son Gendry, Alteza.
Son o fillo de Robert Baratheon.
Fillo bastardo.
Supoñíase que sería un segredo.
Os nosos pais confiaban nun no outro.
Porque non nós?
Unha ven vin o teu pai en Invernalia.
Coñecín o voso na miña tenda.
- Es moito máis delgado. - E vós moito máis baixo.
Crecín oíndo historias deles.
O único que sei eu é que loitaron xuntos e gañaron.
Ser Davos díxome a donde vos dirixides, Alteza, e por que.
Deixade que vaia convosco.
Non sexas parvo. Non es un soldado.
Non, pero son un loitador.
E non precisará un ferreiro cunha espada coma esa.
Sabes usala?
Ese é un problema.
Prefiro o martelo.
Sabe coidarse.
Podería ser de axuda.
O meu pai adoitaba dicir:
"Mellor ser un covarde un minuto,
ca un morto o resto da vida".
Débovos a vida.
Dúas veces.
Pero se o que dicides sobre aí arriba é certo,
non podo afastarme desta guerra.
Si, a ninguén lle importa o que diga eu.
Só vivín ata facerme velo.
Moi ben, veña.
Talvez non me creades,
pero boteivos de menos, Mormont.
Ninguén torce o fociño coma vós.
Nin sequera Verme Gris.
Esta é a moeda que me deu o escravista
cando suxerín que nos liberase e nos pagase, lembrades?
Supoñíase que debía durarnos toda a vida.
Levádea convosco.
Pero traédea de volta.
A nosa raíña precísavos.
Xa deberiamos despedirnos.
Alteza, eu...
Se non volvo, alomenos xa non teredes que seguir tratando
co Rei no Norte.
Xa me acostumei a el.
Deséxovos boa sorte nas guerras que veñen, Alteza.
Empurrade!
Sabes cantos chanzos ten a Cidadela?
Non.
15782.
Adiviña cantas fiestras ten o Grande Septo de Baelor.
Agora ningunha.
É verdade.
Este Septón Supremo Maynard apuntábao todo.
Mesmo apuntaba as súas propias deposicións.
Que quere dicir "anulación"?
Cando un home abandona á súa lexítima esposa.
Maynard di aquí que apuntou unha anulación para o príncipe "Ragger"
e que o casou con outra ao mesmo tempo
nunha cerimonia secreta en Dorne.
É algo común no sur ou...?
Estes mestres...
encomendáronme a tarefa de preservar o reconto de fiestras dun home,
as anulacións e as súas deposicións para toda a eternidade,
mentres o segredo para derrotar ao Rei da Noite
probablemente esta nun estante cheo de pó, completamente ignorado.
Pero iso está ben, non?
Podemos converternos en tontos escravos e asasinos ao servizo do mal encarnado
mentres poidamos ter acceso aos rexistros completos
¡das 15782 merdas do Septón Supremo Maynard!
Chanzos.
Era o número de chanzos.
Seguro que queres facelo?
Sempre quixeches ser mestre.
Estou canso de ler sobre os logros de homes mellores.
Atopeino, meu señor.
Levou tempo buscalo.
Os arquivos do mestre Luwin son moi exhaustivos.
Seguro que é a única copia en Invernalia?
Si, meu señor.
Lady Stark agradécevos o voso servizo.
Non é o voso traballo disuadilo
desas putas ideas estúpidas?
Fracasei nese traballo.
Cantas raíñas hai agora?
Dúas.
E precisades convencer á dos dragóns
ou á que fode co seu irmán?
Ás dúas.
Cantos homes trouxestes?
Non abondo.
A muller grande?
Agardabamos axuda dalgúns dos vosos homes.
Eu quedo atrás.
Aí fóra son unha carga, como sabedes.
Si.
De verdade queredes saír aí? Outra vez?
Non sodes os únicos.
Os meus exploradores atopáronos a unha milla ao sur do Muro.
Din que viñan cara aquí.
Sodes o Can.
Unha vez vinvos en Invernalia.
Tamén queren ir máis aló do Muro.
Non queremos ir máis aló do muro, debemos ir.
O noso Señor díxonos que unha gran guerra achégase...
Non o creades.
Non creades a ningún.
Son a Irmandade.
E o último que lles dixo o seu Señor
foi que me vendesen a unha bruxa vermella para asasinarme.
Thoros?
Case non te recoñezo.
Ser Jorah Mormont.
Aquí non me deixan beber.
Non me sentín moi ben.
Sodes un puto Mormont?
Coma o último Lord Comandante?
Era o meu pai.
Deunos caza coma animais.
Devolvésteslle o favor, segundo sei.
Aquí estamos todos
no confín do mundo
no mesmo momento,
tomando a mesma dirección pola mesma razón.
As nosas razóns non son as vosas.
Non importa que razóns creamos.
Hai un propósito maior.
E o servemos xuntos,
saibámolo ou non.
Nós dámos os pasos, pero o Señor da Luz...
Cago na cona, podes calar a puta boca?
Imos convosco ou non?
Queredes saber que imos facer?
É peor que quedar sentado conxelándote e querendo morrer?
Ten razón.
Estamos todos no mesmo bando.
Como pode ser?
Porque todos respiramos.
www.subtitulamos.tv