A guerra rematou. Chegou o inverno.
A guerra non rematou.
O verdadeiro inimigo non agardará a que acalme a tormenta.
- ¡O Rei no Norte! - ¡O Rei no Norte!
O noso tío Euron volveu a casa tras unha longa ausencia.
Asasinou o noso pai e arrebaoulle a Yara o Trono da Sal.
Mataríanos de quedarnos.
Construídeme barcos e dareivos o mundo.
Achégase unha tormenta.
Queredes ter un teito enriba esta noite.
Non teño moita, pero agochei un pouco de prata
dos bandidos.
Que fixestes?
Van morrer os dous cando chegue o inverno.
Van ventos fríos dende o norte.
Precisamos homes bos que nos axuden.
Aínda podedes facer máis ben que mal, dá igual o que fixerades, Clegane.
Non é demasiado tarde para vós.
Enviádeme a Antiga.
Vou ser o novo mestre.
A Cidadela ten a meirande biblioteca do mundo.
Aprenderei cousas que axudarán cando...
cando cheguen.
Soltádeme!
Estás seguro de que estás preparado para isto?
Son o Corvo de Tres Ollos. Teño que estar preparado.
Sabedes quen mandou tallar e pintar esta mesa, Ser Davos?
Aegon Targaryen.
Aegon vivía aquí e os Targaryen construíron este castelo.
Si. Iso fixeron.
Quero que volvamos á casa. Pero eles arrebatáronma.
Como volvemos á casa?
Agora estades no gran xogo,
e o gran xogo é terrorífico. Asustada?
Chámome Arya Stark. Quero que saibades iso.
Preguntádesvos por que vos trouxen aquí.
Despois de todo, acabamos de facer un convite.
Dende cando o vello Walder
dá dous convites nunha quincena?
Ben, non serve de nada ser o señor das Terras dos Ríos
se non podes celebralo coa familia.
Iso é o que digo!
Si!
Reunín a todos os Frey que significan algo
para contarvos os meus plan para esta gran casa
agora que chegou o inverno.
Pero primeiro, un brinde!
Deixémonos de mexados de cabalo dornense!
Este é o mellor dorado da Pérgola!
Un viño ideal para os heroes ideais!
Resistimos xuntos!
Ti non.
Non vou malgastar bo viño nunha maldita muller.
Sei que non son o home máis agradable.
Recoñézoo. Pero estou moi orgulloso de vós.
Sodes a miña familia, os homes que me axudaron
a masacrar aos Stark na Voda Vermella.
Si, si.
Si, si... saúde.
Homes afoutos, todos vós.
Matastes unha muller embarazada e o seu bebé.
Cortases a gorxa á nai de cinco fillos.
Matastes aos vosos invitados tras convidalos
á vosa casa.
Pero non matastes a todos os Stark.
Non, non, iso foi un erro.
Deberiades ter eliminado a todos, da raíz ás puntas.
Se deixas vivo un lobo
as ovellas nunca están a salvo.
Cando che pregunten que pasou aquí...
dilles que o Norte lembra.
Dilles que o inverno chegou para a Casa Frey.
www.subtitulamos.tv
Sodes salvaxes?
Son Meera Reed, filla de Howland Reed.
Este é Brandon Stark,
fillo de Ned Stark.
Como sei que é certo?
Estivestes no Puño dos Primeiros Homes.
Estivestes en Casa Austera.
Vistes o Exército dos Mortos.
Vistes o Rei da Noite.
Vén a por nós.
A por todos nós.
Veña, pasade.
Levémoos dentro.
Quero que todo mestre no Norte procure nos seus arquivos
algunha mención ao vidragón.
O vidragón mata os camiñantes brancos.
Agora ten máis valor có ouro.
Precisamos atopalo, precisamos extraelo
e precisamos facer armas con el.
Todos os que teñan entre 10 e 60 anos
entrenarán a diario con lanzas, arcos e frechas.
Xa é hora de aprender a eses fillos do verán a como loitar.
Non só aos nenos.
Non podemos defender o Norte
se só loita a metade da población.
Agardas que poña unha lanza na man da miña neta?
Non penso calcetar a carón do lume mentres os homes loitan por min.
Podo ser pequena, Lord Glover, e podo ser unha nena,
pero son tan do Norte coma vós.
Claro que si, miña señora. Ninguén cuestionou...
E non preciso o voso permiso para defender o Norte.
Imos entrenar a todo home, muller, rapaz e rapaza na illa do Oso.
Si!
Mentres nos preparamos para atacar,
precisamos reforzar as nosas defensas.
O único que se interpón entre nós e o Exército dos Mortos é o Muro,
e o Muro leva sen ter homes abondo dende hai séculos.
Non soi o rei do Pobo Ceibe.
Pero se imos sobrevivir este inverno xuntos...
Queres que mandemos homes aos castelos por ti?
Si.
A última vez que vimos ao Rei da Noite foi en Casa Austera.
O castelo máis próximo a Casa Austera é Gardaoriente do Mar.
Entón iremos aí.
Semella que agora somos nós a Garda da Noite.
Se atravesan o Muro,
os primeiros dous castelos que atoparán no camiño
serán Derradeiro Fogar e Bastión Kar.
Os Umber e os Karstark traizoaron o Norte.
Deberiamos derrubar os seus castelos
sen que quede ningunha pedra en pé.
Os castelos non cometeron ningún crime.
E necesitamos todos os castelos para as guerra que se aproxima.
Deberiamos darlle Derradeiro Fogar e Bastión Kar a novas familias,
familas leais que nos apoiaron contra Ramsay.
Si!
Os Umber e os Karstark
teñen loitado a carón dos Stark dende hai séculos.
Mantivéronse leais xeración tras xeración.
E romperon esa lealtade.
Non vou sacar esas familias dos seus fogares ancestrais
por crimes duns poucos fillos insensatos.
- Así que... - Así que non hai castigo por traizoar
e non hai recompensa por ser leais?
O castigo por traizón é a morte.
O pequeno Umber morreu no campo de batalla.
Harald Karstark morreu no campo de batalla.
Morreron loitando por Ramsay.
Dálles os castelos a familias
dos homes que morreron loitando por ti.
Cando era Lord Comandante da Garda da Noite...
executei homes que me traizoaron.
Executei homes que rexeitaron seguir ordes.
O meu pai sempre dicía:
"O home que dicta a sentencia debe esgrimir a espada".
E intento vivir segundo esas palabras.
Pero non vou castigar un fillo polos pecados dos seus pais
e non riparei a unha familia o fogar
que lle pertence dende hai séculos.
Esta é a miña decisión
e a miña decisión é a final.
Ned Umber.
Alys Karstark.
Dende hai séculos, as nosas familias loitaron
unha a carón da outra no campo de batalla.
Pídovos que xuredes lealtade unha vez máis á Casa Stark,
para servir coma vasalos
e acudir en axuda cando se solicite.
En pé.
As guerras de onte xa non importan.
O Norte precisa loitar xunto,
todo o Norte con vida.
Permaneceredes a meu carón, Ned e Alys,
agora e sempre?
Agora e sempre!
Es a miña irmá, pero agora son o rei.
Vas comezar a levar coroa?
Cando cuestionas as miñas decisións
fronte outros señores e señoras, debilítasme.
Xa non podo cuestionar as túas decisións, entón?
Claro que si, pero...
Joffrey nunca deixaba que ninguén cuestionase a súa autoridade.
Cres que era un bo rei?
Cres que son Joffrey?
Estás máis lonxe de ser Joffrey que calquera que coñeza.
Grazas.
Es bó nisto, sabes?
- En que? - En gobernar.
Non.
Si que es.
Élo.
Respéctante, de verdade,
pero tes que...
Por que ris?
Que adoitaba dicir pai?
Todo o que veña antes de "pero" é unha merda.
Nunca me dixo tal.
Non. Non, diante das súas nenas nunca era un malfalado.
Porque tentaba protexernos.
Nunca quixo que vísemos o sucio que é o mundo en realidade,
pero pai non puido protexerme e ti tampouco.
- Deixa de tentalo. - Ben, deixo de tentar protexerte
se ti deixas de tentar debilitarme.
Non tento debilitarte!
Debes ser máis listo que pai.
Debes ser máis listo que Robb.
Queríaos, bótoos de menos, pero cometeron erros estúpidos
e cortáronlles a cabeza a ámbolos dous.
E como debería ser máis listo?
Escoitándote a ti?
Sería iso tan terrible?
Un corvo de Desembarco do Rei, alteza.
"Cersei da Casa Lannister, Primeira do Seu Nome,
Raíña dos Ándalos e dos Primeiros Homes,
Protectora dos Sete Reinos..."
Que quere?
Que vaia a Desembarco do Rei.
Que axeonlle ou sufra o destino de todo traidor.
Obsesionácheste tanto co inimigo no norte,
que esqueciches o inimigo ao sur.
Obsesiónome co Rei da Noite porque vino.
E creme, se ti tamén o vises, non pensarías en nada máis.
Aínda temos un muro entre o Rei da Noite e nós.
Non hai nada entre nós e Cersei.
Hai mil millas entre nós e Cersei.
O inverno chegou. Os Lannister son un exército do sur.
Nunca chegaron tan ao norte.
Ti es o estratega, eu a coñezo.
Se es inimigo, non vai parar ata destruírte.
Atopou o xeito de matar a todo aquel que se lle puxese por diante.
Case soa coma se a admirases.
Aprendín moito dela.
Que é isto?
É o que esperamos durante toda a vida.
É para o que pai nos entrenou, soubéseo ou non.
El sabíao.
Fixo que memorizase cada maldita cidade, vila, lago, bosque ou montaña.
Agora é noso. Só temos que tomalo.
Estiveches moi calado desde que volviches.
Estás anoxado comigo?
Non, anoxado non.
Tesme medo?
Debería?
Daenerys Targaryen nomeou a Tyrion para ser a súa Man.
Agora mesmo cruzan o Mar Angosto,
agardando recuperar o trono do seu pai.
O noso irmán pequeno,
ese que tanto queres,
ese que ceibaches,
ese que matou ao noso pai e o noso primoxénito,
agora apoia aos nosos inimigos e dálles consello.
Está por aí á fronte dun exército.
Onde arribarán?
Rochadragón.
Hai portos para barcos de calado.
Stannis deixou o castelo abandonado
e foi aí onde naceu.
Inimigos ao leste.
Inimigos ao sur...
Ellaria Area e a súa niñada de pécoras.
Inimigos ao oeste...
Olenna, esa fulana vela.
Outra traidora.
Inimigos ao norte.
Nomearon ao bastardo de Ned Stark coma Rei no Norte
e esa puta asasina de Sansa está con el.
Inimigos por todas partes. Estamos rodeados de traidores.
Agora es o comandante do exército Lanister.
- Como procedemos? - O inverno chegou.
Non podemos gañar unha guerra se non podemos alimentar os cabalos.
Os Tyrell teñen gran, os Tyrell teñen gando.
Os vasalos dos Tyrell apoiarán
á horda dothraki e aos escravos dos Inmaculados?
Se cren que Daenerys pode gañar.
Ninguén quere loitar cos perdedores.
Agora mesmo, semellamos perdedores.
Son a raíña dos Sete Reinos.
Tres reiños, no mellor dos casos.
Non estoy seguro de que comprendas o perigo que corremos.
Comprendo que estamos nunha guerra pola supervivencia.
Comprendo que quen perde, morre.
Comprendo que quen gañe pode introducir unha dinastía
que dure milleiros de anos.
Unha dinastía para quen?
Os nosos fillos morreron.
Só quedamos nós.
Entón unha dinastía para nós.
Nunca falamos sobre Tommen.
Non hai nada que dicir.
O noso fillo suicidouse.
Traizooume.
Traizoounos aos dous.
Debemos pasar os días lamentando a morte...?
Nai, pai e todos os nosos fillos?
- Cersei... - Queríamos. De verdade.
Pero agora só son cinzas e nós seguimos con vida.
Somos os últimos Lannister, os últimos que contan.
Nin sequera os Lannister poden sobrevivir sen aliados.
Onde están os nosos aliados agora?
Xa viches o que lle pasou a Walder Frey e á súa familia.
Oíno.
- Como puidemos confiar nalguén así? - Non podiamos.
Era un inútil, un vello covarde,
pero os Frey apoiábannos.
Agora están todos mortos.
Quen os matase non é amigo noso.
Precisamos aliados.
Aliados maís fortes, mellores.
Non podemos gañar esta guerra sós.
Cres que escoitei a pai durante 40 anos e que non aprendín nada?
Os Greyjoy?
Invitaches aos Greyjoy a Desembarco do Rei?
- Non a todos. - Pois parece que son todos.
Convidei a Euron Greyjoy,
o novo rei das Illas do Ferro.
Dixeches que precisabamos aliados máis fortes, mellores.
- Velaí están. - Como que son mellores aliados?
En que se diferenzan dos Frey?
Os dous romperon as súas promesas
e asasinaron a vellos amigos en canto lles parece.
Como todos cando lles parece.
A diferenza dos Frey, eles teñen barcos.
- E son bos matando. - Non son bos en nada.
Coñezo aos homes do ferro. Son xente amargada e irritable.
Só saben roubar o que non poden construír ou cultivar eles mesmos.
Euron Greyjoy non vén aquí por iso.
Enton para que vén?
Por uña raíña.
En canto me elixiron señor das Illas do ferro,
volvéronse contra min.
O seu propio tío.
Roubáronme os mellores barcos e liscaron.
Cruzaron o mundo cos barcos
e déronllos á Raíña Dragón
para traer o seu exército para atacarvos.
Non hai nada comparado coa traizón que sufres
a mans dun membro da familia, segundo oín.
Aínda así, anóxame.
Matalos faría sentirme bastante mellor.
E como semella que todos temos familiares traidoires
que loitan no mesmo bando,
pensaba que nós, monarcas por dereito,
poderiamos matalos xuntos.
Pero non sodes o monarca por dereito, non si?
Os Greyjoy rebeláronse contra o trono polo dereito a ser monarcas,
pero segundo lembro fostes derrotados.
Falando do tema,
non fostes vós quen comezou a rebelión
navegando ata Rocha Casterly e quemando a frota Lannister?
Colléstesnos sen dúbida.
Foi un movemento por intelixente.
Por suposto, conseguimos as Illas do Ferro do mesmo xeito.
Estaba alí.
Lémbroo moi ben.
Vinvos.
Oíra falar moito de vós.
O mellor do mundo. Ninguén pode paralo.
Non o cría, se son sincero.
Pero debo dicir que cando vos dirixiades a romper a formación
e comezaste a matar xente...
foi glorioso.
Coma un baile.
A xente que mataba era da vosa familia.
O lugar estábase ateigando.
Gocei véndoo. En serio.
E eu goceu matando Greyjoy.
Cousa boa para min.
Se non os tivesedes esmagado, non tería que ir ao exilio.
Se non o fixese,
non sería o maior capitán dos 14 mares.
Nin o máis humilde.
Vós non sodes humilde.
Sodes unha raíña dunha gran nación.
Non vos importan as Illas do Ferro.
Non hai máis que rochas e merda de paxaros e...
e un feixe de xente pouco atractiva.
A Frota do Ferro, por outra banda,
é algo completamente diferente.
É a maior frota que veu Poñente.
Coa frota do Ferro, posúes os mares.
Podes derrotar aos invasores do leste
e aos pretendentes do norte e o sur.
Que queredes a cambio?
Dende que era un cativo
quixen crecer e casar
coa muller máis bella do mundo.
Así que aquí estou,
con mil barcos
e dúas boas mans.
Rexeito a vosa proposta.
Por que?
Porque non sodes de fiar.
Rompestes promesas con aliados antes
e matástelos á menor oportunidade.
Vós matastes ao voso propio irmán.
Deberiades probalo. Senta xenial.
Non agardo que confiedes plenamente en min.
Precisades probas das miñas honestas intencións.
Na miña experencia,
o xeito máis seguro de conquistar o corazón dunha muller é un regalo.
Un regalo incalculable.
Non volverei a Desembarco do Rei
ata que non o consiga para vós.
Mestre Weyland.
O fígado dun borracho, se vin algún.
Pesa iso.
O triunfo dos praceres transitorios.
A maldición da humanidade.
Archimestre, preguntábame...
Canto pesa?
147.
Preguntábame se considerara a miña proposta.
Non lembro a túa proposta.
Pedinvos, sabendo o que vin no Norte,
se podía ter acceso á área restrinxida da biblioteca.
Esa área está reservada para os mestres.
- Es un mestre? - Non.
Non é una proposta moi boa, non?
Archimestre, con todo respecto.
Vinos...
ao Exército dos Mortos.
Os camiñantes brancos.
Enviáronme aquí para aprender como derrotalos,
pero todos na Cidadela,
todos os que falan comigo,
todos dubidan de que os camiñantes existisen.
Todos na Cidadela dubidan de todo.
É o seu traballo.
Pero as historias da Larga Noite non poden ser invencións.
Demasiadas similitudes de fontes non conectadas.
Fontes da área restrinxida?
Esa mesma.
E a explicación máis sinxela
para a túa enorme obsesión cos camiñantes brancos
é que estés a dicir a verdade
e que vises o que dices ter visto.
Así que me cre.
Así é.
Terminaches de pesar ese corazón?
Sodes a única persona ao sur dos Xemelgos que me cre.
Non somos a xente ao sur dos Xemelgos.
E non somos coma a xente ao norte dos Xemelgos.
Na Cidadela, levamos vidas diferentes por diversas razóns.
Somos a memoria do mundo, Samwell Tarly.
Sen nós, os homes serían un pouco mellores ca cans.
Sen lembrar ningunha comida salvo a última,
sen ver máis aló da seguinte.
E cada vez que saes da casa e pechas a porta,
ouvean coma se marchases para sempre.
Cando a Rebelión de Robert agudizou,
a xente cría que o fin estaba preto.
O fin da dinastía Targaryen. "Como imos sobrevivir?"
Cando Aegon Targaryen puxo o ollo no leste
e vou cos seus dragóns ata o río Augasnegras...
"O fin está preto! Como imos sobrevivir?"
E milleiros de anos antes, durante a Longa Noite,
podemos perdoalos por pensar que de verdade era o final.
Pero non foi. Ningún foi.
O Muro resistiu sempre.
E cada inverno rematou.
Sé un bo rapaz. Limpa isto.
Non.
Que sorte tes.
Oín que derrotou ao Can en combate singular.
É unha muller impresionante.
Que queredes, Lord Baelish?
Quero que seades feliz.
Quero que esteades a salvo.
Estou a salvo.
Estou en casa, rodeada de amigos.
Teño a Brienne como protectora por se alguén quere facerme dano.
E ser feliz?
Por que non sodes feliz?
Que queredes que non tedes?
Agora mesmo, paz e tranquilidade.
Non tedes que dicir a última palabra, Lord Baelish.
Asumirei que era algo intelixente.
Miña señora.
Por que segue aquí?
Necesitamos os seus homes.
Sen o Val, Ramsay Boltos seguiría tendo este castelo.
Maimiño salvounos.
Quere algo.
Sei exactamente o que quere.
*Andou polas rúas da cidade.*
*Baixou do outeiro*
*por chanzos e escalas.*
*Cabalgou para ver á súa amada*
*por ser o seu tesouro secreto.*
*Foi a súa alegría e deshonra*
*e unha cadea e unha torre non son nada*
*comparado co bico dunha muller.*
*As mans de ouro sempre están frías*
*pero as mans dunha muller sempre quentes.*
*As mans de ouro sempre están frías*
*pero as mans dunha muller...*
É unha canción fermosa.
Non a escoitara nunca.
É nova.
Tes fame? Temos algo de coello.
Non quero roubaros comida.
Non robas, estamos ofrecéndoa.
Veña, vai ser unha noite fría.
Vas cara o sur?
Desembarco do Rei.
Pobriña.
Non está mal, non?
Depende do que che guste, supoño.
Se che gusta ver rúas cubertas de merda e sangue de porco, é a cidade idónea.
Toda a miña vida quixen ver a Fortaleza Vermella,
o Septo de Baelor, Pozo Dragón.
Cando por fin cheguei,
non deixaron que me achegase a menos dunha milla da Fortaleza Vermella,
o Septo de Baelor estaba derruido
e Pozo Dragón era unha maldita ruina.
A xente que vive aí
quitaríache a pel viva se con iso conseguise dúas moedas de cobre.
O peor lugar do mundo.
Que facedes nas Terras dos Ríos?
Houbo problemas cos Frey nos Xemelgos,
así que somos parte do exército enviado para manter a paz.
Toma. Convidados primeiro.
No, non podo. Non hai abondo.
A miña nai sempre di que hai que ser amable cos estraños.
Os estraños así serán amables contigo.
Estades lonxe de casa.
Seguro que pasastes moitas aventuras.
Si, aventuras sen fin.
Cantarán sobre nós milleiros de anos.
A verdade e que cando deixamos o fogar, non podiamos agardar a saír.
Pero agora que levamos tempo fóra, non podemos agardar a volver.
Eu só penso no meu pai por aí só na súa barca.
Debería estar con el.
A miña muller acaba de ter o noso primeiro fillo.
- Neno ou nena? - Quen sabe?
Cres que os soldados reciben corvos con novas sobre da súa casa?
- Agardo que sexa nena. - Por que?
As nenas coidan dos seus pais cando os pais se fan vellos.
Os nenos só loitan nas guerras doutro.
Es maior abondo para beber?
É viño de amora.
Fágoo eu mesmo.
Está moi bo.
Logo, por que unha boa rapaza vai ela soa a Desembarco do Rei?
Vou matar á raíña.
É unha mala noite para ficar fóra.
Debes ter poder máxico de verdade para sabelo.
¿Murmuroucho ao oído o Señor da Luz?
"Está a nevar, Thoros. Fai vento.
Vai ser unha noite fría."
Sodes un vello rosmón, non, Clegane?
Queres ron?
Non me gusta esa merda. Demasiado doce.
Por que sempre estades a fungar?
Experiencia.
Semella un bo lugar para pasar a noite.
Esta xente non nos quere aquí.
A min paréceme deserto. Non hai gando.
Non sae fume da cheminea.
Non me gusta a pinta que ten.
Para ser un home grande e forte, asustádevos doadamente.
Direivos o que non me asusta...
Calvos criqueiros coma vós.
Cres que enganas a alguen con ese moño?
Puto calvo.
Veña.
Talvez teñan agochado algo de cervexa.
Non teñen.
Vexamos se hai despensa.
Sempre deixan algo atrás.
Como cres que acabaron?
Mortos.
A rapaza morreu no colo do seu pai.
Ámbolos dous cubertos en sangue e cun coitelo aos pés.
Digo que morrían de fame.
E para que a rapaza non sufrise,
el acabou cos dous.
Agora xa non importa.
Non, agora non importa.
Coñézovos dende hai moito, Dondarrion.
Si.
Coido que a primeira vez que nos vimos foi naquel torneo...
E sempre pensei que erades un soso de carallo.
Non sodes malo.
Non vos odio.
Non me gustades, pero non sodes malo.
Grazas, Clegane.
Reconfórtame.
Pero non tedes nada especial.
Tedes razón niso.
Entón por que o Señor da Luz segue a traervos de volta?
Coñecín mellores homes ca vós,
e os colgaron ou os decapitaron,
ou colgáronse eles mesmos nalgures.
Ningún volveu de volta.
Entón, por que vós?
Credes que non me pregunto iso mesmo?
Cada hora do día?
Por que estou aquí?
Que se supón que debo facer?
Que ve o Señor en min?
E?
Non sei.
Non entendo ao noso Señor.
O voso Señor.
Non sei que quere de min.
Só sei que me quere vivo.
Se ten tanto poder, por que non vos di que carallo quere?
Clegane.
Vide aquí.
Non vos preocupedes. O lume non morde.
Quero amosarvos algo.
Que puta sorte de acabar cunha banda de adoradores do lume.
Si.
Case semella xustiza divina.
Non hai xustiza divina, parvo.
Se houbese, estariades morto...
e esa rapaza viva.
- Que queres? - Mira as lapas.
Non quero mirar as putas lapas.
Vistes como o traía de volta dos mortos despois de que o matásedes.
Non queredes saber que me deu o poder?
Sigo preguntando e ninguén quere dicirmo.
Non podemos dicírvolo.
Só o lume pode dicírvolo.
Que vedes?
Madeiros ardendo.
Segue a mirar.
Que ves?
Xeo.
Un muro de xeo.
O Muro.
Que máis?
É onde o Muro dá co mar.
Hai un castelo aí.
Hai unha montaña.
Parece unha punta de frecha.
Os mortos marchan.
Milleiros deles.
Crédesme agora, Clegane?
Credes que estamos aquí por unha razón?
Que demos estás a facer, Clegane?
Soterrando os mortos.
Coñecías a esta xente.
En realidade non.
Pedimos ao Pai que os xulgue con misericordia.
Pedimos á Nai que...
Merda, non lembro o resto.
Sinto que esteades mortos.
Mereciades algo mellor.
Ámbolos dous.
Oe.
Mamá.
Deberías durmir, Sam.
Os mortos non.
"Lendas da Longa Noite".
Os Targaryen usaban vidragón para decorar as súas armas
sen saber que os Primeiros Hombres xa as usaban.
Que é iso?
É un mapa de Rochadragón.
Os Targaryen construíron aí o seu primeiro bastión
cando invadiron Poñente.
Iso é vidragón?
Unha montaña del.
Baixo terra.
Stannis díxomo, pero non pensei que...
Isto é importante. Jon precisa sabelo.
Xa chegou?
Quen?
A Raíña Dragón.
Daenerys Filla da Tormenta.
Non oín nada.
Comezamos?
www.subtitulamos.tv